จริงๆแล้ว “อาชีพพ่อค้าแม่ค้า” แต่งตัวธรรมดา แต่เงินเดือนเยอะกว่างานประจำอีก

0
193

สวัสดีจ้า แอดเชื่อค่ะว่าระหว่างขณะเดินทาง ก็จะพบเห็นผู้คนออกมาค้าขายทำงานหาเงิน แต่บางอาชีพทำงาน 7 วัน เท่ากับเงินเดือนเราเลย นึกไม่ถึงจริงๆค่ะ ในขณะที่คนขายไก่ทอดข้าวเหนียวส้มตำที่พังงาซื้อรถคันละล้านกว่าด้วยเงินสด

แต่พนักงานระดับสูงแต่งหัวหรูหราเป็นหนี้แม้กระทั่งซื้อมือถือเครื่องเดียว ไม่มีงานใดที่จะมั่นคงกว่างานอื่นๆ เพราะทุกงานต้องใช้แรงกายแรงใจทำ ไม่ไปทำก็ไม่ได้เงิน หาช่องของตัวเองให้เจอ เคยเป็นคนขายก๋วนเตี๋ยวป๊อกๆใต้ทางด่วนขายไดวันละ 7-8 พัน เดือนนึงกำไรไม่ถึงแสนก็เฉียดแสนต่อเดือน

เคยเห็นคนชายใส้หรอกย่างชิ้นละบาท ปั่นซาเล้งขายตอนกลางคืนขายได้วันละ 4-5 พัน กลางวันขับรถคันเป็นล้านไปจ่ายตลาด เคยเห็นคนเข็นรถผลไม้ขายได้วันละ 2-3พัน แต่ขอโทษกำไรพวกนี้ 70% เดือนๆ นึงมีเก็บเฉียดแสน เคยเห็นคนขายวูชิ 5 บาท ตลาดนัด

ซื้อบ้านเงินสดหลังละ 5 ล้านมาแล้วก็เล่นขายได้วันละ 1-2 หมื่น จะซื้อไม่ได้ได้ยังไง 5 บาทก็จริงเลิกไปเลือกมาคนเดียวก็เกือบร้อย คนเหล่านี้ รวยเงียบๆ ไม่ได้ใส่สูททำงานห้องแอร์ แต่ขอโทษ พวกนี้เดือนนึงหาเงินได้มากกว่าพนักงานทั้วไปถึง 10 เท่า

แถวจะพานตากสินมีผู้หญิงคนนึงข้ามมาจากฝั่งธนมาขายแซนวิช 20 บาท โต๊ะพับตัวเดียวขาย 2-3 ั้วโมงได้ พันกว่าบาท หมูปิ้งเจ้าหนึ่งที่คลองถม คืนนึงได้ครึ่งแสน คิดดูถ้าไม่ดีจริง เขาไม่ทิ้งงานมาเข็นผลไม้ขายเต็มกรุงเทพหรอก คนพวกนี้ ไม่มีหรอกนะบัตรเครดิต

เขามีแต่เงินสด คนพวกนี้มนุษย์เงินสด มนุษย์เงินล้าน แอดมินสังเกตุพ่อค้า มีมนุษย์สัมพันธ์ดี กันทุกคนเลย มันขึ้นอยู่กับคุณว่าคุณมีทักษะทางด้านไหนเพราะทุกอย่างล้วยมี 2 ด้านเสมอ ถ้าคุณมีเน้นมั่นคงไม่ประมาทปลอดภัยก็ต้องไปกินเงินเดือน

ถ้าคุณเน้นเสี่ยงกล้าได้กล้าเสียงวัดดวงคุณก็ต้องไปค้าขาย คนๆเดียวอาจทำไม่ได้ในหลายสิ่ง แต่คนสองคนอาจทำหลายสิ่งได้อย่างมั่นคง ชีวิตไม่จำเป็นต้องสุดด้านใดด้านหนึ่งถ้าเราเก่งจริงจงเลือกด้านใดด้านหนึ่งแต่ถ้าเราไม่เก่งจงทำมัน

ทั้งสองด้านเพราะพรสวรรค์ไม่สู้พรแสวง สุดท้ายความสุขของคนเราต่างกันสำหรับเราความสุขคือความมั่นคงที่ก้างไปข้างหน้าไม่ผิดหลาดและไม่เสียเวลา ใช่เวลาได้อย่างมีค่าที่สุด การทำอะไรทุกอย่างต้องคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป


.

.

.

.

.

.

-ขอขอบคุณ postnet

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here